Dag 9 - 23 juli
23 juli 2011 - Zion National Park, Utah, Verenigde Staten
Dag 9 - 23 juli
Onze eerste nacht in de camper hebben we overleefd. We werden allemaal redelijk vroeg wakker, rond 07:30. We besloten om te gaan douchen, te ontbijten, en daarna verder te rijden. Waar we heen gingen stond nog niet vast… Dat moesten we dus ook nog even uitzoeken. Het plan werd om naar Zion National Park te rijden. Rond 14:30 waren we daar. Het was prachtig om te zien. Wat een natuur, wat een landschap. Die bergen, zo hoog, zo mooi geslepen door water/wind/wat dan ook. Allemaal lijnen kun je erin zien. We zijn enkele keren gestopt om foto's te maken en om te filmen. Het was hier iets minder warm dan bij de Hoover Dam van gisteren. Gelukkig maar, want daar had je het gevoel dat je levend verbrandde. Elke keer weer als we buiten komen denken we: 'Ik zou hier echt niet kunnen wonen'. In Las Vegas bijvoorbeeld ook niet, hoe kun je die hitte verdragen? Het zal vast wel wennen, en als je niet beter weet… Dan weet je ook niet beter… Maar toch. Nederland ga je wel waarderen na zulke absurde temperaturen. Ook al is het bij jullie in Nederland niet zulk lekker weer op dit moment.
Na Zion National Park sloegen we een weg in die ons zou brengen naar Coral Pink Sand Dunes State Park. Daar heb je zandduinen die koraalroze zijn (zoals de naam dus al zegt). Ik blijf het zeggen, maar ook dat was prachtig. We stapten weer in de camper en toen, oeps, kwam Jesse's duim tussen de deur. Hij gilde niet, geen traan, maar wel een gigantische deuk in zijn duim en een snee. Snel koelen, anders zou hij nog meer opzwellen. Wat een dappere jongen! We vervolgden onze weg naar het dorpje Kanab, een 'Western classic'. Alleen… We hadden een verkeerde weg gekozen. We kwamen terecht op een 'primitive road', oftewel een onverharde weg. Het was alleen maar zand en steentjes… Alles in de camper vloog heen en weer: het leek wel een powerplate, die je ook in de fitness hebt! Jeroen moest ontzettend langzaam rijden, anders zou de camper het niet volhouden. Na enkele mijlen was de weg gelukkig weer verhard. Wat een avontuur!
We vonden het dorpje Kanab en besloten daar naar de MacDonalds te gaan als beloning voor Jesse's flinkheid. Aan de overkant van de Mac lag een RV (camper) camping, en aan de andere kant van de kruising ook nog een. We besloten de camping te kiezen met het zwembad, zodat we nog even snel een duik konden nemen! Daarna heb ik samen met Marja alle posts van de afgelopen dagen getypt en nu is het nu :) We lopen weer bij. Erg leuk om zo'n blog bij te houden, dan kan je het later ook weer teruglezen en de foto's erbij bekijken. Ik hoop dat jullie het ook leuk vinden om te lezen. Bedankt voor alle reacties die we tot nu toe hebben gehad! :D

Bedankt voor je bericht op onze reis weblog. Ja we hebben echt een hele mooie reis! Ik hoop jullie ook, maar zo te zien lukt dat wel.
Jullie ook nog een goede reis!
Groetjes
geniet er vooral van!!
Wat een mooie verhalen. Doet me terug denken aan de mooie reis die ik met jullie heb mogen beleven. Geniet ervan! Het ziet er weer prachtig uit!
Wat leuk om te lezen wat jullie ervaren,we houden Kay en Neil ook op de hoogte hoor.
Jullie hebben dezelfde RV als wij hadden.
Hier in Wenatchee is het ook goed toeven, warm, maar niet zo erg als bij jullie.
Voor ons zit het er al bijna op, woensdag vertrekken we.
groetjes van ons allemaal.